The Bullets: «τα σπανε» 30 χρονια τωρα

Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Διαμάντη

Λίγο πριν από τη μεθαυριανή συναυλία τους στο Κύτταρο για να γιορτάσουν τα τριάντα χρόνια τους αυτό το τρελά αποκριάτικο Σάββατο 10/2 (πόρτες: 21:00, εισιτήριο: 7 €), ο Χάρης Γράνης από τους The Bullets απαντά στις ερωτήσεις τού Swing in Greece.

Οι The Bullets είναι (από αριστερά) Shockin’ Steve, Χάρης Γράνης, Κώστας Χαλκιάς, Βασίλης Καρκαβίτσας.

Ποιοί είναι, όμως, οι The Bullets, σήμερα; Τεχνικά, είναι οι Shockin’ Steve – Φωνή / Κιθάρα, Bullet Cost (Κώστας Χαλκιάς) – Drums / Φωνή, Χάρης Γράνης – Κιθάρα / Φωνή, Βασίλης Καρκαβίτσας – Μπάσο / Δεύτερα φωνητικά. Η αρχική τους σύνθεση έχει μεταβληθεί στο πέρασμα των δεκαετιών.

Μη τεχνικά, είναι το μακροβιότερο Rock’n’Roll / Rockabilly ελληνικό συγκρότημα, που παράγει δικό του, πρωτογενές υλικό. Είναι ιστορική μπάντα, κυριολεκτικά. Σχηματίστηκαν στη Θεσσαλονίκη κάπου στο μακρινό -πλέον- 1988, όταν μεγάλο μέρος των σημερινών τριαντάρηδων-και- κάτι που ανακαλύπτουν χορευτικά το rnr ανά την Ελλάδα ήταν από αγέννητο / ούτε καν υπό σκέψη έως απλώς μπουσούλαγε. Εκείνη την εποχή της εϊτίλας, υπήρχε, ταυτόχρονα, μια αναβίωση του rockabilly στη Ευρώπη. Για όσους δε γνωρίζουν, το φιλμ Grease ίσως τούς βοηθήσει να αντιληφθούν την εποχή, δηλαδή τη δεκαετία του ’50, καθώς και το μουσικό / στυλιστικό ύφος. Οι επιρροές της μπάντας περιλαμβάνουν από το λεγόμενο teddy boy rock, το doo-wop, το desperate rockabilly της δεκαετίας του ’50.

Ακόμη και αν ΑΚΟΜΑ δεν έχετε βρεθεί σε live των Bullets (είναι δυνατόν; ), οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Πολλές εικόνες ίσον πολλές χιλιάδες λέξεις. Εκρηκτικό, τραχύ, γνήσιο, αυθεντικό, «τα σπάνε», κυριολεκτικά και μεταφορικά, η ένταση είναι εμφανέστατη, το ζουν, διασκεδάζουν, «είναι» αυτό που παίζουν.

Αν κάποιοι αναρωτηθούν τί δουλειά έχει συνέντευξη με μια μπάντα όπως οι The Bullets σε ένα μέσο που λέγεται «Swing», well, ορίστε η εξήγηση: με τη χορευτική έκρηξη του swing την τελευταία περίπου δεκαετία στην Ελλάδα, ήρθε και εκείνη του rock’n’roll. Μέσα από την εξερεύνηση της μουσικής ανά τις δεκαετίες από τα τέλη του ’20 έως και τα τέλη του ’50, μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε όρους όπως jitterbug, jive, boogie woogie, κ.ά, είδη χορευτικά, που έχουν μουσικά αδελφοξάδελφα. Τη λέξη «jitterbug» προσωπικά την είχα ακούσει σε κάτι που απέχει παρασάγγας, (μην καραφλιάσετε), έτσι ξεκινά το  «Wake Me Up Before You Go-Go» (0’01» – 0’10» και 2’33» – 2’43») των Wham! του 1984, όπου ο μακαρίτης κάνει και μερικά χορευτικά βήματα στο σημείο όπου το βίντεοκλιπ «μεταμορφώνεται» σαν σε negative film. Το «jive» το πρωτοάκουσα σαν όρο με ένα σχήμα που λεγόταν «Jive Bunny and the Mastermixers» το 1989, όταν κυκλοφόρησαν το «Swing the Mood». Μουσική, μουσικά είδη, συγκοινωνούντα δοχεία. Όλα αυτά, δίνουν μια ωραιότατη αφορμή για να ανακαλύψουμε… τί βγάζει η πατρίδα μας!

Η ύπαρξη χορευτικών ομάδων διδασκαλίας των προαναφερθέντων ειδών, όπως οι Jitterbugs SKG στη Θεσσαλονίκη, έφερε συνεργασίες με τους Bullets. Ο Shockin’ Steve βάζει μουσική στα πάρτυ των Jitterbugs SKG. Παράλληλα, σε ό,τι αφορά τη μεθαυριανή εμφάνιση της μπάντας στο Κύτταρο, διανθίζεται με support τους El Bujura, μπάντα από τη Ζάκυνθο, ενώ το χορευτικό σκέλος καλύπτουν οι Steam Rollers RnR και οι Jump and Jive – Athens Swing Team

Be there!
– Πού βρίσκεστε μουσικά, από πλευράς παραγωγής υλικού; Ετοιμάζετε κάτι; Σε τί χρονικό ορίζοντα;
Είμαστε σε μια κατάσταση που έχουμε ηχογραφημένα κάποια δικά μας κομμάτια, επιπλέον συνθέτουμε και κάποια ακόμα αποσπασματικά, αλλά δεν έχουμε κάνει συγκεκριμένο πλάνο στο πώς θα τα κυκλοφορήσουμε. Είμαστε σε δημιουργική φάση, αναζητούμε έμπνευση και ψαχνόμαστε σε λεπτομέρειες παραγωγής.

– Τί θα παίξετε στο Κύτταρο;
Κανείς δεν ξέρει! Αν λάβεις υπόψη ότι δεν υπάρχει καν playlist στο stage, μπορείς να καταλάβεις ότι το τί παίζουμε είναι σχεδόν πάντα απόροια της στιγμής! Σίγουρα υπάρχουν αρκετά κομμάτια που παίζουμε κάθε φορά, αλλά γενικότερα το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού είναι έντονο σε αυτή την μπάντα. Κατά καιρούς θυμόμαστε κάποια πολύ παλιά κομμάτια που έχουμε χρόνια να παίξουμε ή βγάζουμε καινούρια εκείνη τη στιγμή! Το τί παίζουμε στα live είναι ένα ζήτημα που μας ταλανίζει διαρκώς.

– Τί ζητάνε να παίξετε;
Τα άπαντα των Bullets!

– Υπάρχουν σχέδια για περιοδεία, εδώ ή / και έξω; Τί λέει το πρόγραμμα; Ποιά είναι τα φεστιβάλ ή οι διοργανώσεις που εμφανίζεστε, εδώ και στο εξωτερικό;
Προς το παρόν υπάρχουν κανονισμένες συναυλίες εντός Ελλάδας για Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Αθήνα και μια περιοδεία στην Κρήτη μέσα στο επόμενο διάστημα. Το πρόγραμμα αλλάζει συνέχεια. Κατά καιρούς κάναμε και κάνουμε εμφανίσεις και σε φεστιβάλ και μη του εξωτερικού, όπως στην Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Τουρκία κ.ά., μαζί με άλλες αξιόλογες μπάντες. Κάποιες απ’ τις τελευταίες εμφανίσεις ήταν με τους Crazy Cavan & The Rhythm Rockers, Spunnyboys, Foggy Mountain Rockers.

– Θα ήθελα να κάνετε μια περιγραφή της τριακονταετίας για εσάς. Μια αναδρομή, όχι εκτεταμένη, σε μια τριακονταετία που είχε διάφορες διακυμάνσεις, από την πολιτική, τη γέννηση ιδιωτικής τηλεόρασης, χρηματιστήριο, 2004, πτώση, μέχρι την κρίση και την έκρηξη swing, που συμπαρασύρει είδη όπως το δικό σας, και σε ένα κοινό / ακροατήριο που δεν σας γνώριζε μέχρι πρότινος. Πώς είναι για εσάς το γεγονός ότι το είδος ίσως γίνεται πιο mainstream, αν μου επιτρέπετε, ή ποιά είναι η δική σας εικόνα;
Αν το καλοσκεφτείς, όλα αυτά τα χρόνια έχει αλλάξει ο κόσμος ολόκληρος… Η διάθεση και η αγάπη μας για αυτή την μουσική παρ’όλα αυτά παραμένει η ίδια. Σε αυτά τα 10 από τα 30 χρόνια που βρίσκομαι εγώ στη μπάντα, έχω να θυμάμαι στιγμές γέλιου, δημιουργικότητας, επικοινωνίας με το κοινό, αλλά και εγωισμούς, μαλώματα και φασαρίες. Τα περιστατικά πολλά και θα μπορούσαμε να γράψουμε βιβλίο, αν μπαίναμε σε λεπτομέρειες, και ο κατάλληλος για να το γράψει θα ήταν ο Κώστας που είναι και το μόνο μέλος από την αρχική σύνθεση της μπάντας! Εγώ, να φανταστείς, την περίοδο που έφτιαχνα τις πρώτες μου μπάντες στο Γυμνάσιο στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, γνώρισα τους Bullets σαν πιτσιρικάς fan τους. Με τα χρόνια αργότερα γίναμε φίλοι και βρεθήκαμε να παίζουμε μαζί. Όλα αυτά τα χρόνια, λοιπόν, έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στην μουσική. Από τον τρόπο που ψάχναμε να βρούμε τους δίσκους μέχρι τον τρόπο που ακούει πλέον ο κόσμος τη μουσική. Το Rockabilly είχε και θεωρώ πως έχει ακόμη φανατικούς οπαδούς. Θυμάμαι εποχές που ψάχναμε δίσκους Rock n Roll και συναφών μουσικών ειδών όπως το Swing, για εβδομάδες και όταν τους βρίσκαμε, τους θεωρούσαμε διαμάντια. Και τους ακούγαμε ασταμάτητα. Πλέον κάτι τέτοιο λίγοι το κάνουν. Ο κόσμος δεν εμβαθύνει τόσο εύκολα. Ακούει κάτι και το προσπερνάει για να ακούσει το επόμενο. Ωστόσο η μουσική κυκλοφορεί πολύ γρήγορα τώρα και πάει πολύ πιο μακριά, υπάρχει πρόσβαση. Απ’ την άλλη πάλι, η εύκολη πρόσβαση λόγω Ίντερνετ σε τέτοιους όγκους πληροφορίας έχει κάνει την ακρόαση πολύ επιφανειακή. Και όχι μόνο την ακρόαση, αλλά και την σύνθεση. Κακός χαμός! Anyway, πάντα υπάρχουν θετικά και αρνητικά. Εμείς τα δεχόμαστε όπως είναι και κάνουμε αυτό που ξέρουμε και μας αρέσει. Όσον αφορά την έκρηξη του swing, είναι ένα φαινόμενο που συνέβη παγκοσμίως και έφερε κοντά και στο rock n roll ένα καινούριο ακροατήριο. Καλό είναι αυτό. Τώρα αν γίνεται mainstream ή όχι, ποσώς μας ενδιαφέρει. Μας ενδιαφέρει πρωτίστως να «νοιώθουμε» αυτό που παίζουμε, να μας «φτιάχνει» έτσι ώστε να εκδηλωνόμαστε, να αφηνόμαστε ελεύθερα στη σκηνή χωρίς μέτρο και δεύτερη σκέψη. Όταν συμβαίνει αυτό, ο κόσμος το εισπράττει και το επιστρέφει πίσω. Και αυτή είναι η καλύτερη ανταμοιβή.

– Με ποιόν τρόπο και σε τί βαθμό σάς βοήθησε η εξέλιξη της τεχνολογίας: Ίντερνετ, YouTube, social media, Spotify, Shazam και η αλλαγή που συμπαρέσυρε την ευκολία και ταυτόχρονα δημιούργησε άλλες διεξόδους και διόδους ώστε μια μπάντα να κυκλοφορεί τους δίσκους της σε μικρότερα labels ή με άλλους τρόπους, πέραν των παραδοσιακών;
Υπάρχουν συν και πλην όσον αφορά την εξέλιξη της τεχνολογίας. Βοήθησε σε μεγάλο βαθμό στο να φτάσει η μπάντα πιο μακριά και πιο γρήγορα, να σε μάθει ο κόσμος σε σημεία που μπορεί να μην σε άκουγε ποτέ, η επικοινωνία είναι άμεση. Έδωσε διόδους σε labels του εξωτερικού και δημιούργησε εναλλακτικά δίκτυα διανομής. Απ’ την άλλη χαντάκωσε τους παραδοσιακούς τρόπους κυκλοφορίας και διανομής.

– Γιατί μεσολάβησαν 15 χρόνια από τη δημιουργία σας το 1988 μέχρι το δισκογραφικό σας ντεμπούτο το 2003;
Ατίθασα νιάτα..; Σε αυτό θα πρέπει να ρωτήσεις τους παλαιότερους.

– Το «πάντρεμα» με την άνοδο του swing, την αναβίωση του vintage και του ρετρό, πώς λειτούργησε για μπάντες όπως εσείς, δεδομένου ότι η χορευτική αναβίωση συμπαρασύρει και τη μουσική αναβίωση; Το κοινό σας, σε τί βαθμό έχει εμπλουτιστεί από πιτσιρικάδες και τί σημαίνει αυτό στην πράξη για εσάς;
Οι Bullets είχαν από το ’90 ένα φανατικό κοινό που ακολουθούσε όχι μόνο στα εντός, αλλά και στα εκτός έδρας. Αυτό το κοινό αποτελούσε τον πυρήνα των fan τους. Ανά περιόδους υπήρχε κόσμος που ερχόταν και μετά από κάποιο διάστημα χανόταν. Αυτό συνέβαινε και θα συμβαίνει πάντα. Πολλοί εξ’ αυτών έμειναν. Με την άνοδο του swing και γενικότερα του vintage, του ρετρό και της χορευτικής αναβίωσης επίσης, έχει έρθει νέος κόσμος και είναι καλοδεχούμενος. Με το να εμπλουτίζεται το κοινό με πιτσιρικάδες, για εμάς σημαίνει ότι αυτό που κάνουμε έχει αντίκρυσμα στην νέα γενιά και καταφέρνουμε να τους μεταδίδουμε το μικρόβιο για τη μουσική που αγαπάμε.

– Τί σημαίνει beer-a-billy στην αργκό / διάλεκτο του ροκαμπίλι;
Σημαίνει ότι μετά από κατανάλωση αμέτρητων λίτρων μπύρας επί σκηνής στην διάρκεια του live, η μπάντα παύει να παίζει rockabilly και το γυρνάει σε beer-a-billy…

Είσαι μέλος και στους Johnny Rumble and the Law 4000. Ανέκαθεν η κατάσταση δεν ήταν εύκολη για τους καλλιτέχνες. Πώς ήταν, πώς είναι, πώς έχει διαμορφωθεί; Τί μπορεί να γίνει για καλύτερους όρους αμοιβής;
Ποτέ δεν ήταν εύκολη η κατάσταση για τους καλλιτέχνες. Ή μπορεί να ήταν παροδικά. Σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι. Το να παίζεις αυτό που γουστάρεις χωρίς να λογαριάζεις αν αρέσει στις μεγάλες μάζες, έχει πολλές φορές ένα βιοποριστικό τίμημα. Παίζω όταν νοιώθω ότι κάνω κάτι που μου αρέσει. Έτσι και με τους JRL4000. Από εκεί και πέρα, όταν υπάρχει απήχηση του κόσμου σε αυτό που κάνεις, έχεις και καλύτερους όρους αμοιβής. Συνεπώς πρέπει να δημιουργείς και να βελτιώνεις με τον ένα ή άλλο τρόπο αυτο που κάνεις και κάποια στιγμή θα ανταμειφθείς.

– Η ζωή ενός μουσικού, τί περιθώριο του αφήνει για προσωπικό χρόνο και προσωπική ζωή;
Αν υπάρχει όρεξη μπορείς να τα προλάβεις όλα. Σίγουρα χρειάζεται να καταναλώσεις πολύ χρόνο για να κάνεις πράγματα στη μουσική, αλλά απ’ την άλλη είναι τρόπος ζωής. Ό,τι ελεύθερο χρόνο έχεις τον καταναλώνεις σε αυτήν. Γι’ αυτό και δεν βαριέσαι ποτέ!

– Υπάρχει η διαφορετική αισθητική και… πόλωση. Τί μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στους ροκενρολάδες – ροκαμπιλάδες και τους σουινγκάδες, αφού και αυτοί αποτελούν πλέον «δεξαμενή» φρέσκου ακροατηρίου για εσάς;
Χίλιοι καλοί χωράνε..!

– Τί σημαίνει ροκ εν ρολ, για εσάς, σήμερα; Ιδωμένο με τα σημερινά δεδομένα, στη σημερινή Ελλάδα, στη σημερινή Ευρώπη.
Ό,τι σήμαινε και 30 χρόνια πριν! Ψυχοθεραπεία, όρεξη για ζωή!

– Οι El Bujura, πώς προέκυψαν; Γενικά, ποιά είναι η κατάσταση στην Ελλάδα στον χώρο αυτό; Δημιουργούνται μπάντες;
Πρόκειται για μια αξιόλογη μπάντα, παίξαμε μαζί στην Ζάκυνθο. Μας αρέσει να δίνουμε χώρο σε νέες μπάντες και ειδικά αυτή την εποχή που είναι δύσκολο να κρατηθούν στο χρόνο.

– Από ποιούς καλλιτέχνες εμπνέεστε; Ποιοί είναι οι all time favourite, τότε και αν υπάρχουν και άλλοι σήμερα;
Οι επιρροές είναι πολλές, προφανείς και διαρκώς αναπροσαρμόζονται όσο ακούς μουσική, από τα 50’s μέχρι και σήμερα. Θα χρειαστούμε πολύ χρόνο για να κατονομάσουμε καλλιτέχνες. Ακούμε το ευρύ φάσμα του Rock’ n’ Roll και όχι μόνο. Ο καθένας μας έχει διαφορετικές προτιμήσεις μέσα σε αυτό το φάσμα και αυτό ακριβώς «παντρεύουμε».

 

 

Advertisements