Imam Baildi και Speakeasies στο Fix. Στη Θεσσαλονίκη.

Ίσως είναι μία από τις πιο «νόστιμες» συναυλίες της χρονιάς. Αυτό το αποκριάτικο Σάββατο, 3/2, στις 22:00, οι Imam Baildi μοιράζονται με τους The Speakeasies Swing Band τη σκηνή του Fix Factory of Sound στη Θεσσαλονίκη, και η συνταγή της βραδιάς προβλέπεται να εκτοξεύσει το κέφι στα ύψη, με πολλή χαρά και πολύ χορό. Ένα μουσικό πανηγύρι μέσα στις Απόκριες, που αναμένεται να διαρκέσει περισσότερο από τρεις ώρες, με τους ήχους των δύο επταμελών συγκροτημάτων να «μπερδεύονται» ταιριαστά.

Οι μεν, που μέσα στον Ιανουάριο εμφανίστηκαν στο PassPort στον Κεραμεικό, έκαναν αλλαγή χρονιάς στις εκδηλώσεις του δήμου Θεσσαλονίκης στην πλατεία Αριστοτέλους, ενώ τον Μάρτιο θα εμφανιστούν στη Γαλλία, «παντρεύουν» παλιούς και νέους ήχους, τον Χιώτη και τον Ζαμπέτα με το hip hop, τη Βέμπο, τον Τσιτσάνη με ηλεκτρική διάθεση, τα ρεμπέτικα με latin, jazz και swing ρυθμούς.

Οι δε, «κουμπώνουν» στην εν λόγω συναυλία, με τη δική τους δημιουργική οπτική στο swing, τη jazz και το blues, πρωτότυπο υλικό που οι ίδιοι συνθέτουν, μαζί με προσεκτικά ερμηνευμένα κομμάτια από το παρελθόν, έχοντας ξανασυστήσει ένα είδος ιδιαίτερο και, συνάμα, οικείο, στο ακροατήριο εντός αλλά και εκτός Ελλάδας. Στην Αθήνα, αναμένονται στις 25/2 στο πάρτυ που περιλαμβάνεται στο πλαίσιο workshop που διοργανώνουν οι Jump ’n’ Jive – Athens Swing and Roll Team (ξεχωριστό κείμενο το αμέσως επόμενο διάστημα), ενώ τον Απρίλιο παίζουν για δεύτερη φορά στο Gloucester στην Αγγλία.

 

imam-baildi-berlin-oct2017

Οι Imam Baildi από εμφάνισή τους τον περασμένο Οκτώβριο στο Βερολίνο.

Κολωνία, Μόναχο, Εδιμβούργο, Λονδίνο, Παρίσι, Λευκωσία, Ισραήλ είναι μερικοί από τους σταθμούς της περιοδείας των Imam Baildi την περασμένη χρονιά, που σηματοδότησε τα δέκα χρόνια ύπαρξής τους ως μπάντα. Ήταν εκεί κάπου μετά τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, όταν το ρεύμα του ρετρό είχε αρχίσει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα, και εκείνοι «πείραξαν» με απόλυτα επιτυχημένο τρόπο, κλασικές λαϊκές επιτυχίες, σερβίροντάς τις σίγουρα όχι ως ξαναζεσταμένο φαγητό, αλλά με νέα συνταγή, νόστιμη, οικεία στο αυτί του νέου / νεολαίου, λειτουργώντας με αυτόν τον τρόπο, ως «πύλη εισόδου» σε ένα είδος που γαλούχησε προηγούμενες γενιές. «Δε θέλω πια να ξαναρθείς», «Ο πασατέμπος», «Το σημείωμα», είναι ένα μέρος μόνο από την πλούσια δραστηριότητά τους, πιο πρόσφατο δείγμα της οποίας αποτελεί το «Χαρά μου», single που κυκλοφόρησε μέσα στο 2017 από το αναμενόμενο, πέμπτο άλμπουμ τους, μετά το ομώνυμο «Imam Baildi», «The Imam Baildi Cookbook», «Imam Baildi III» και το διπλό «Imam Baildi Live».

Οι διακρίσεις και εμφανίσεις τους περιλαμβάνουν από το «σκαρφάλωμα» στην κορυφή του European World Music Charts, μέχρι μεγάλα φεστιβάλ, από τα οποία σταχυολογούμε το φεστιβάλ jazz του Μόντρεαλ, το Roskilde, αλλά και το Μπαχρέιν.

 

speakeasies-bahrain-oct2017

Οι the Speakeasies Swing Band στο 1ο International Bahrain Jazz Festival, τον περασμένο Οκτώβριο.

Στο μακρινό Μπαχρέιν βρέθηκαν για πρώτη φορά την περασμένη χρονιά και οι Speakeasies, που συμμετείχαν τον Οκτώβριο στο πρώτο International Bahrain Jazz Festival. Το ανθολόγιο των διεθνών φεστιβάλ για το 2017 περιελάμβανε, επίσης, το Jyva’Zik στο Βέλγιο τον Νοέμβριο, καθώς και το Dichis ‘n’ Blues στην Tulcea της Ρουμανίας τον Σεπτέμβριο. Στο φεστιβάλ αυτό έπαιξαν οι επίσης “δικοί” μας, Blues Cargo. Τον Ιούνιο, εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ Óbudai nyári στη Βουδαπέστη. Εντός Ελλάδος, το μενού περιέλαβε από το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Λάρισας και το Street Mode Festival στην ιδιαίτερη πατρίδα τους τον Σεπτέμβριο, μέχρι τα Αιγύπτεια street festival τον Οκτώβριο, επίσης στη Θεσσαλονίκη. Ενδιάμεσα, live στις γειτονικές Αλεξανδρούπολη, Κιλκίς, Ξάνθη, Ιωάννινα, δύο τηλεοπτικές εμφανίσεις στην ΕΡΤ3, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και τον Απρίλιο. Στην Αθήνα, έπαιξαν στα τέλη Δεκεμβρίου και τον Ιούλιο, με τη χορευτική συνοδεία των Athens Boogie.

Όμως το 2017, αποτέλεσε, παράλληλα, μια χρονιά κατά την οποία οι Speakeasies

speakeasies-tulcea-aug2017

Και από την εμφάνισή τους στην Tulcea, στη Ρουμανία.

πειραματίστηκαν και σε άλλα μονοπάτια. Τον Ιούλιο εμφανίστηκαν στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών με την παράσταση “Homesickness Blues: οι Έλληνες μετανάστες στα Υπόγεια της Αμερικής”, που αναψηλαφεί τη βαθύτερη σχέση των blues με το ελληνικό αστικό τραγούδι.

Η ιδέα του Κώστα Βόμβολου που σκηνοθέτησε ο Ακύλλας Καραζήσης έδωσε τη δυνατότητα στην τραγουδίστρια της μπάντας, Κατερίνα Σισίννι, να ξεδιπλώσει κι άλλες πτυχές του ταλέντου της και μαζί με με τους άρρενες της μπάντας να εξερευνήσουν και άλλα εκφραστικά μονοπάτια.

Η περιγραφή της παράστασης από την ιστοσελίδα του Ελληνικού Φεστιβάλ εξηγεί: “«I’ll never forget the day I left my home…» είναι οι πρώτοι στίχοι του «Homesickness blues», ενός από τα πρώτα υπάρχοντα ηχογραφημένα μπλουζ (1916). Η φράση αυτή μπορεί να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικά μουσικά είδη που γεννιούνται σχεδόν ταυτόχρονα: την jazz και το ελληνικό αστικό τραγούδι. Στη μουσική παράσταση, επιλεγμένα κομμάτια πρώιμου swing και blues συνυπάρχουν με παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια στην αστική εκδοχή τους, όπως μας έχουν διασωθεί στις πρώτες ηχογραφήσεις των Ελλήνων στην Αμερική. Η ξενάγηση σ’ αυτό το μουσικό τοπίο γίνεται μέσα από την αφήγηση της Μαρίας Σαραντοπούλου- Οικονομίδου “Οι Έλληνες της Αμερικής όπως τους είδα” (εκδόθηκε το 1916 και περιγράφει τις εντυπώσεις από ένα ταξίδι του 1913)”:

“Το πρώτο μεταλλείον το οποίον επεσκέφθην, ήτο το Clear Creek της Γιούτα, ένθα συνήντησα μόνον Κρήτας και Λευκαδίους. Για να φτάσω στο μέρος στο οποίο εργάζονταν, περπάτησα υπό την γην τρία τουλάχιστον μίλια. Αλήθεια, αισθάνθην φρικίασιν κατά την υπόγειον εκείνην εκδρομήν.

Σκότος πυκνόν μάς περιεκάλυπτε, και το νερό πάγωνε τα πόδια μας. Η υγρασία και το ψύχος υπό την γην είχε κάτι το συγγενές με τον θάνατον. Μετά από αρκετήν οδοιπορίαν, πάντα υπό την γην, διέκρινα κάτι μελανές σκιές, ρυθμικώς κινούμενες, των οποίων η μαυρισμένη μορφή, τα λαμπερά μάτια και το απαραίτητον φως στο κεφάλι, έδιδε την εντύπωσιν κατοίκων του Άδη. “Γεια σας, Κρητικάκια”, τούς εφώναξα πλησιάσασα. “Ο Θεός της Κρήτης μαζί σας”. Είδον τότε την μάζαν αυτήν των ανθρώπων να τινάσσηται, ωσεί η φωνή μου να τους διοχέτευε ηλεκτρικόν ρεύμα, και αποτόμως να ρίπτει τα πτύα (φτυάρια) κατά γης. Ήτο αδύνατον να φαντασθώσιν ότι η φωνή εκείνη ήτο φωνή ανθρωπίνου όντος. Η επίσκεψις γυναικός και δη Ελληνίδος είς τα μέρη εκείνα, ήτο απίστευτος”. Ακολουθούσε το κομμάτι “Coal miner’s blues”:

Some blues are just blues

Mine are the miner’s blues

Some blues are just blues

Mine are the miner’s blues

My troubles are coming

By threes and by twos

Τα φωτάκια των ανθρακωρύχων είναι η πιο χαρακτηριστική εικόνα που θυμάμαι από την παράσταση. Τα κρατούσαν τα μέλη της μπάντας και στο προαναφερθέν σημείο, τα κουνούσαν κυκλικά. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως η παράσταση ήταν κάπως άτυχη, κυρίως επειδή δεν έτυχε της προβολής που της άρμοζε από το Φεστιβάλ Αθηνών (ούτε καν μια φωτογράφιση για τις ανάγκες της παράστασης και το συνοδευτικό ψηφιακό υλικό), και δευτερευόντως, επειδή συνέπεσε με τον καύσωνα των πρώτων ημερών Ιουλίου, οπότε και παρουσιάστηκε, (ηρωίδα η Κατερίνα, που αλώνιζε τη σκηνή, ενώ για τις ανάγκες του ρόλου, χρειάστηκε να φορά περούκα, την ώρα που το θερμόμετρο έδειχνε 40 βαθμούς. Ήρωες και η υπόλοιπη μπάντα, υπό τους προβολείς που εκπέμπουν όχι μόνο φως, αλλά και ζέστη), κάτι που αποθάρρυνε την προσέλευση στην Πειραιώς 260. Όμως, όσοι την παρακολουθήσαμε είχαμε ένα άλλο κέρδος: εκτός τού ότι μετά την παράσταση, ακολούθησε μίνι – συναυλία περίπου σαρανταπεντάλεπτη, μάθαμε κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ιστορικά. Κάτι άγνωστο, εξειδικευμένο, που παρουσιάστηκε σε ένα εναλλακτικό και “ψαγμένο” πλαίσιο.

Το δεύτερο διαφορετικό εγχείρημα των Speakeasies για το 2017 ήταν η συμμετοχή τους στην παράσταση “Τα αληθινά δώρα του Άη Βασίλη” που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης για οκτώ παραστάσεις. Εύθυμες νότες, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κέφι, χαρά, επάνω σε ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, σημοτοδότησε άλλη μια συνεργασία τους με τον Κώστα Βόμβολο στη μουσική. Τη σκηνοθεσία έκανε η Στέλλα Μιχαηλίδου, συγγραφέας του ομώνυμου παραμυθιού.

Η εξέλιξη είναι η φυσική κατάστασή μας. Να ψάχνεσαι, να κάνεις και άλλα πράγματα, να μην έχεις παρωπίδες, “χάρακα”, “όχι εγώ είμαι μόνο αυτό” και τίποτα άλλο. Άπαξ και μπήκες στον χορό, αγαπητέ lindy hopper / rock’n’roll χορευτή, δες ότι μπροστά σου ανοίγεται ένας τεράστιος, νέος κόσμος, τόσο μουσικά, όσο και ευρύτερα καλλιτεχνικά. Ελευθερώσου. Κοίτα τί ωραία, δημιουργικά πράγματα έκαναν οι φίλοι μας αυτοί. Δύο ξεχωριστά στολίδια στο “σκρίνιο” τους.

Ιφιγένεια Διαμάντη

 

Imam Baildi και the Speakeasies Swing Band, Σαβ 3/2/2018

Fix Factory of Sound (26ης Οκτωβρίου 15, τηλ. κρατήσεων: 2310 500 670)

Οι πόρτες ανοίγουν στις: 21.00. Ώρα έναρξης: 22.00

Προπώληση: 11 ευρώ. Ταμείο: 13 ευρώ.

Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε μέχρι τις 15:00 ανήμερα της συναυλίας από:

Stereodisc Record Shop (Αριστοτέλους 4, τηλ. 231 0 262 912)

Colored Coffee (Αγίας Σοφίας 38, τηλ. 231 0 226 895)

Σάρωθρον Café Bar (Κατούνη 17, Λαδάδικα, τηλ. 231 0 538 282)

Αρκούδα (Κ.Μελενίκου 20, τηλ. 231 5 505 898)

Διώροφον Café Bar (Κερασούντος 81, Καλαμαριά, τηλ. 231 0 453 998)

Jollity Café Bar (Παύλου Μελά 25, Εύοσμος, τηλ. 231 0 759 409)

Και μέχρι τα μεσάνυχτα της προηγουμένης της συναυλίας στο www.tickethouse.gr

 

Advertisements